دکتر بهمن نامور مطلق
امروز یکی از دوستان تماس گرفت و خبر خرسند کننده ای داد: آقای دکتر بهمن نامور مطلق معاون پژوهشی خانه هنرمندان است. دکتر بهمن نامور مطلق از دوره ای که در فرهنگستان هنر بود، فعالیت چشمگیری در راستای برگزاری سمینارها و همایش های متنوع در مورد هنر ایران داشت که عمدتا مجموعه مقالات مربوطه منتشر شده است.
حضور ایشان در این خانه ی عزیز مثبت است و امیدوارم لایه ی خاموش 12 ساله ی این فضا -پژوهش- به همت ایشان روشن شود و از این پس شاهد گسترش فعالیت های پژوهشی در آنجا باشیم.
ضمنا کتاب مجموعه مقالات همایش "چند صدایی در هنر ایران" که در سال 1387 به دبیری آقای دکتر نامور مطلق در فرهنگستان هنر برگزار شده بود، منتشر شده است. بعد از استعفای خود خواسته ی دکتر نامور مطلق از فرهنگستان هنر در سال 1388، و پی گیری در مورد علت عدم انتشار کتاب مجموعه مقالات همایش چند صدایی در هنر ایران، تغییرات مدیریتی در آن فرهنگستان علت عدم انتشار ذکر شده بود. اما امروز متوجه شدم که این مجموعه مقالات به همت دکتر نامور مطلق و توسط نشر سخن منتشر شده است.
مقاله ای با عنوان "چند صدایی در معماری امروز" توسط نگارنده در این مجموعه منتشر شده است. ضمنا این مقاله در کتاب "پشم و لگد؛ از همه نوع" هم منتشر شده است.
کتاب-مجله ی جدید!
پشم و لگد؛ از همه نوع
مجموعه آثار ایمان رئیسی 87-1378
طراح گرافیک و ویراستار: فربد فرآورده
انتشارات: کتابکده کسری، دیماه 1390
قیمت: 14500 تومان
پرسشنامه
اگر مارسل دوشان زنده بود و این همه «پشم و لگد» بر پیشخوان شهرکتاب میدید، خرسند نمیشد؟ چگونه میتوان از سنت و تخت جمشید و انسان کامل آغاز کرد و به نقد و موزهی تاریخ یهود و رِندی رسید؟ آیا میتوان سادهی پیچیده، ریز ِدرشت و چپِ راستی {...} بود؟ {...}
اگر این، یک کتاب است، چرا ساختاری کتابگونه ندارد؟ اگر مجله است، چرا همهی مطالب را یک نفر نوشته است؟ آیا تراوشات دهسالهی یک معمار-نویسنده، گرافیست-معلم یا وبلاگنویس-عکاس است؟ چگونه کنگره برگزار کرده و دکترا خوانده و در NGOیِ تخصصی معماری فعالیت کرده؛ خانواده تشکیل داده و نقد نوشته و پژوهش کرده- از معماری ایران باستان تا امروز- و با نشریات تخصصی همکاری نموده و جلسات متعدد نقد برگزار کرده و کار حرفهای و وبلاگنویسی [کرده] و کتاب ترجمه کرده و معلم است؟ چگونه بین خانواده و حرفه و دانشگاه و وب، سُر خورده و مصلحتاندیشِ تجربهگر است؟ آیا مصداق بارز پلورالیسم یا شاگرد مکتب اندیشهی افقی دُلوز، که در چند حوزه به موازات هم حرکت کرده است، یا علاقهمند به رورتی با «رِندی در حوزهی خصوصی و لیبرال در حوزهی عمومی»اش! چگونه از ایستگاه دوشان و لو کوربوزیه، به مسیر هیداک و کیارستمی افتاده و در آیزنمن و کولهاس غرق شده است؟
آیا تکثرگرایی، انعطافپذیری و انتقاد مدام از خود و دیگری، سهگانهی مطلوبی است برای انسان امروز؟ آیا پشم بافتن و لگدزدن، زندگی نیست؟
فهرست
پشمهای کوچک
فهرست یکم: پشمهای کوچک
دستور، قائم مقام فراهانی، 1386
بدون عنوان، عکس، 1384
هشتمین جایزهی بزرگ معمار، نقد، 1387
کمالالدین بهزاد، پوستر، 1382
ایراندخت- 1، داستان کوتاه، 1380
پارک لاویلت، عکس، 1381
یادمان ایثار، مسابقهی معماری، 1378
جامعهی مهندسان معمار ایران، لوگو، 1383
شیردل شارستان ما، وبنوشت، 1386
دانشکدهی معماری آزاد همدان در کنگرهی تبریز، طراحی غرفه، 1380
کنگرهی اتحادیهی جهانی معماران در برلین، گزارش، 1381
عبور از متن و رسیدن به معماری، مصاحبه، 1385
فقط چون، ریچارد براتیگن، 1386
سردر دانشگاه امیرکبیر، مسابقهی معماری، 1387
خانهی حمیدرضا وصاف، طرح بازسازی، 1382
شاه سیهپوشان، شعر، 1380
فضای خالی در مجسمههای پرویز تناولی، نقد، 1382
در دنیای افسونزدهای زندگی میکنیم، مصاحبه، 1383
سومین جایزهی بزرگ معمار، نقد، ۱۳۸۲
خیابان، وبنوشت، 1386
خانهی دوم در هزارهی سوم، پوستر، 1382
کوچک، متوسط، بزرگ، و البته خیلی بزرگ، مصاحبه، 1385
روز جهانی کارگر، وبنوشت، 1386
ماشین معماری، مقاله، 1380
بیانیه، وبنوشت، 1388
خلّاقیت، لو کوربوزیه، 1386
دفتر معماران شمال و جنوب، لوگو، 1382
پرسش از بهرام شیردل، نقد، 1387
حافظ به روایت عباس کیارستمی، وبنوشت، 1386
ویلای پرچمی، معماری، 1386
خانهی امضا، معماری، 1383
زباله، رِم کولهاس، ۱۳۸۹
موزهی تاریخ چای ایران، معماری، 1385
مسابقهی اندیشه، داوری، 1387
از فراز تپهی تنها، فیلم کوتاه، 1376
لگدهای متوسط
فهرست دوم: لگدهای متوسط
فریاد، عکس، 1381
برهنه، عکس، 1382
ایراندخت -2، داستان کوتاه، 1380
شهرداری، شورای شهر و تالار شهر بم، مسابقه معماری، 1383
پنج، عکس، 1382
تضاد، عکس، 1381
شکاف محدوده، عکس، 1381
گاهشماری پروژهها، 1377 تا 1387
شیگرو بان، مقاله، 1382
فراتر از سطح، معرفی و نقد معماری ژاک هرتزوگ و پییر دمورن، مقاله، 1382
مجموعهی تجاری خیابان عامل مشهد، معماری، 1382
ساختمان جدید کتابخانهی ملی ایران، نقد، 1382
ساختمان جدید مجلس شورای اسلامی ایران، نقد، 1382
خرید | پروژهی هاروارد در شهر، ترجمه، 1385
فرم از کنش پیروی میکند | مروری بر چهار اثر گروه MVRDV، مقاله، 1383
سیمای معماری امروز تهران، مقاله، 1384
پژوهشکدهی برنج و مرکبات ساری، معماری، 1387
منطقهگرایی انتقادی، معماری مدرن و هویت فرهنگی، ترجمه، 1385
مهندسان مشاور نوین شورا طرح، لوگو، 1387
ادارهی کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خراسان شمالی، معماری، 1386
مطالعهی تطبیقی تفکر لو کوربوزیه و ونتوری، مقاله، 1386
ادارهی کل راه و ترابری خراسان شمالی، معماری، 1386
فضا در جامع اردستان، مقاله، 1381
مردم شاد، گرافیک، 1379
تحول تکنولوژی ساخت در تخت جمشید، مقاله، 1382
شادی در هنر ایران باستان، مقاله، 1379
فرش پول، چیدمان، 1380
فرهنگسرای قرآنی خیابان عامل مشهد، معماری، 1382
انسان کامل به روایت سه حکیم مسلمان، مقاله، 1378
نقد معماری در دورهی پستمدرن، مقاله، 1384
تالار مرکزی شهر یزد، معماری، 1385
مرکز اسناد پزشکی شیراز، معماری، 1387
از همههای متوسط
فهرست سوم: از همههای بزرگ
ایراندخت -3، داستان کوتاه، 1380
خود-لگدیسم، نقد، ۱۳۸۹
گاهشماری مقالهها
میدان تهی؛ رویکردی جدید به مفهوم فضا در معماری، متن، 1379
پنج معمار جوان در مسابقهی پارک فناوری پردیس، مقاله، 1382
رویکرد شکلی در تحلیل معماری هادی میرمیران و بهرام شیردل، مقاله، 1381
تحلیل واژهشناختی critic، نقد و گروه واژگان مرتبط، مقاله، 1385
خانههای غیرشخصی، مقاله، 1386
گرایش به تکنولوژی در معماری معاصر ایران، مقاله، 1385
کارفرما و مشاور در بوتهی نقد، وبنوشت، 1386
راهکارهایی برای دستیابی به پایداری اجتماعی در مسکن، مقاله، 1386
رویکرد چیدمان فضا در تحلیل و طراحی فضاهای شهری، مقاله، 1387
زندگی، عکس، 1378
ریختشناسی حیاط مرکزی در خانههای بوشهر، مقاله، 1386
معماری افقی، معماری چندصدا، مقاله، 1387
تحلیل واژهشناختی ایده، کانسپت وگروه واژگان مرتبط، مقاله، 1385
باغ-موزهی مشاهیر شیراز (طرح توسعهی مجموعهی حافظیه)، معماری، 1387
مجموعهی مسکونی جمالآباد تهران، معماری، 1385
چکیدهی رسالهی کارشناسی ارشد معماری، متن، 1380
فهرست مطالب وبلاگ- ۱
ایراندخت -4، داستان کوتاه، 1380
نوعهای خیلی بزرگ
فهرست چهارم: نوعهای خیلی بزرگ، گرافیک، 1388
مرکز تجارت جهانی فرش تبریز، مسابقهی معماری، 1386
استادیوم فوتبال باشگاه ابومسلم خراسان، معماری، 1387
رِم کولهاس؛ S,M,L,XL، ترجمهی کتاب، ۱۳۸۵
ترمینال اتوبوسرانی بین شهری شرق تهران، معماری، 1382
دیباچهای در نقد سیستم آموزش معماری در ایران، وبنوشت، 1386
شهرک مسکونی ۵۵۰۰ نفری پاکدشت ورامین، مسابقه، 1384
چکیدهی رسالهی دکترای معماری، متن، 1387
فهرست مطالب وبلاگ- ۲
«معرفی و نقد معماری امروز ایران»، رویداد، 1383
لگدنامه (پیوست ش. ۱۳۸۹)، گفتوگو، ۱۳۸۹
گزیدهی نامهنگاریهای ایمان با فربد
فهرست پایاننامهها
آشنایی با معماری معاصر، برنامه، 1383
مبانی نظری معماری، برنامه، 1387
مشخصات و سوابق
کتابنامه
مشخصات و سوابق (انگلیسی)
فهرست (انگلیسی)
پرسشنامه (انگلیسی)
معرفی و نقد توسعه موزه تاریخ یهود برلین، اثر دانیل لیبسکیند
یکشنبه 20 آذرماه نود در دانشکده هنر و معماری تهران مرکز- تقاطع فلسطین و انقلاب- همراه آقایان دکتر وحید شالی امینی و دکتر کاوه بذرافکن و دکتر ایمان رئیسی ضمن نمایش فیلم مربوطه به نقد طرح توسعه موزه تاریخ یهود برلین، اثر دانیل لیبسکیند خواهیم نشست. ساعت 12 تا 14 اتاق207
لینک های مرتبط:
بینابین خطوط 001 و 002 و 003
خبر کوتاه بود: دانشجو بگیرید!
دانشگاه آزاد اسلامی قزوین در ترم جاری 213 نفر دانشجوی کارشناسی ارشد معماری گرفته است و کلاس های درس مبانی زیبایی شناسی معماری من در این دانشکده به سه کلاس با جمعیت دو کلاس حدود 40 نفری و یک کلاس 59 نفری!
دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی هم در ترم جاری حدود 70 دانشجوی ارشد معماری گرفته است، و تعداد دانشجویان یکی از آتلیه های طرح معماری یک به حدود 24 نفر رسیده بود، که با توجه به اعتراض دانشجویان کلاس ذکر شده، مدیر گروه کارشناسی ارشد و دکترای معماری تهران مرکز، حضرت کاوه بذرافکن- که مدام سلامت بادا- تصمیم گرفت که با گذشت یک ماه از ترم، کلاس دیگری بطور موازی ایجاد نماید. هدایت آتلیه ی مذکور را اینجانب به همراه 15 دانشجوی محترمی که از 4 آتلیه ی دیگر خارج شده اند، به عهده دارم. دانشجویان قزوین بیاموزند!
دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران در ترم جاری 16 نفر دانشجوی دکترای معماری ثبت نام کرده است. یاد روزهای سالهای 1380 افتادم که با دوستان گرامی: پریسا علیمحمدی و مهسا مجیدی، کلاس سه نفره ای را در دوره دکترای معماری تشکیل می دادیم.
طرح توجیه اقتصادی: چون دولت به دانشگاه آزاد اسلامی اجازه ی افزایش شهریه را نمی دهد، این دانشگاه هم ظرفیت پذیرش دانشجویان را بسیار بسیار بالا برده است.
مقاله ی منتشر شده در فصلنامه شارستان شماره 32-33
"زنان و معماری"[1]
نوشته ی لین واکر[2]
ترجمه ی معماران قاف[3]
"امروزه بسیاری از زنان در بریتانیا در گستره ای از فعالیت ها و ابتکار عمل های مثبت مرتبط با معماری شرکتی فعالانه دارند. آن ها هم از طریق فرآیند طراحی، به عنوان معمار، برنامه ریز، مهندس و طراح در ایجاد محیط ساخته شده[4]، مشارکت می کنند؛ هم به عنوان سازنده، کارشناس برآورد هزینه، کارگر ساختمانی و در سطحی وسیع تر به عنوان مصرف کننده معماری[5]، کاربر بناها و فضاهای اطراف بنا، در تولید معماری سهیم اند.
با این که معماران فمینیست بر پروژه هایی متمرکز می شوند که اولویتشان با نیازهای زنان است، کار معماران زن، نشان دهنده دامنه وسیعی از تجربه کاری حرفه ای معاصر است که شامل بخش عمومی، تجربه کاری شخصی و انجمن های خانه سازی[6] است. اگرچه با ۲۵۰۲ زن ثبت شده به عنوان معمار در مقابل ۲۵۲۹۸ مرد (در حدود ۹ درصد)، معماری همچنان به عنوان یک فعالیت مرد سالار باقی می ماند، اما زنان در کار حرفه ای، سهم عمده ای در [طراحی و ساخت] بناهای مشهور معاصر داشته اند: اوپِن یونیوِرسیتی[7] (جین درو[8]، تکمیل شده در ۱۹۷۷)؛ مغازه های جوزف[9] در غرب لندن (اِوا جیریکنا[10]، ۱۹۸۴ و ۱۹۸۶)؛ پایانه هوایی شماره ۴ هیترو[11] (آن گیبسون[12] از شرکت اسکات، برَونریگ و تِرنر[13]، ۱۹۸۵)؛ شهرک صنعتی منچستر[14] (گیلیان برَون[15] از دپارتمان معماری شهر منچستر[16]، ۱۹۸۲)؛ سدّ تِمز[17] (جین کلَفام[18]، دپارتمان معماران جی ال سی[19]، ۷۸-۱۹۷۲)؛ و پیاده رو سازی در خیابان مولتون جنوبی[20] ( لونا گیبسون[21]، ۱۹۷۷). معماران فمینیست هم وجود دارند – یا به طور واضح تر – زنانی که هم معمارند و هم فمینیست و هم بر این باورند که «اولویت اول تغییر فرآیند طراحی موجود باید این باشد که زنان در هر مرحله ای از این فرآیند، در تصمیم گیری دخیل باشند» (1)[22]. آن ها کسانی هستند که کار کردن با زنانی را انتخاب می کنند که علایقشان به صورت طبیعی در فرآیند طراحی در نظر گرفته نمی شود – کسانی چون اقلیت های نژادی، معلولان و طبقه کارگر – تا انواع ساختمان را برایشان فراهم کنند، ساختمان هایی که به ویژه به نیازهای این گروه ها پاسخ می دهند؛ به عنوان نمونه ساختمان هایی مثل مراکز بهداشت، کودکستان ها و مراکز آموزشی بانوان. تعاونی های فمینیستی مثل ماتریکس[23] و میترا[24] و خدمات طراحی برای زنان (WDS)، مرکز اطلاعات و منابع[25]، که همگی یکجا کار می کنند و فلسفه متداول طراحی را به چالش می کشند؛ فلسفه ای که این معماران، آن را نادیده گرفتن علایق زنان در محیط مصنوع می بینند."
ادامه در فصلنامه شارستان، شماره 32-33، تابستان و پاییز 1390، ص. 32
این مقاله به پیشنهاد آقای مهندس آرش بصیرت جهت انتشار در کتاب "معماری و جنسیت" به فارسی ترجمه شده بود که پس از منتفی شدن انتشار آن کتاب توسط نشر نی، برای انتشار در فصلنامه ی شارستان ارسال شد. مقاله ی دیگری در این زمینه با عنوان "رویکردی فمینیستی در معماری" با همکاری خانم سیما قربانی ترجمه شده است که در شماره های بعدی شارستان منتشر خواهد شد.
[1]- “Women and Architecture”, from Judy Attyfield and Pat Kirkham (eds), A View from the interior: Feminism, Women and Design (1989)
[2] -Lynne walker
[3]- گروه پژوهشی "معماران قاف" توسط ایمان رئیسی در سال 1387 خورشیدی تأسیس شد. اعضای گروه عبارتند از: ابوالفضل حبیبی، نیلوفر خالو اسماعیلی، فرزاد رئیس دانا، حسام عشقی صنعتی و فربد فرآورده.
[4]-Built environment
[5]-Consumers of architecture
[6]- Housing associations
[7]- Open University
[8] -Jane Drew
[9] -Joseph
[10]- Eva Jiricna
[11]- Heathrow Airport Terminal 4
[12]- Ann Gibson
[13]- Scot, Brownrigg & Turner
[14]- The Manchester Crafts Village
[15] -Gillian Brown
[16]- Manchester City Architects Department
[17] -Thames
[18] -Jean Clapham
[19]-GLC Architects Department
[20] -South Molton Street
[21]- lona Gibson
-[22] شماره های داخل پرانتز، پانوشت های اصلی مقاله اند. م.
[23]- Matrix
[24]- Mitra
[25]- An information and resource centre
رونمایی کتاب رافائل مونئو در خانه هنرمندان ایران
چهلوچهارمین نشست گفتمانهای معماری و شهرسازی با عنوان "منظر: پیام بصری یا زبان و فرهنگ!؟" در روز دوشنبه دوم آبانماه، ساعت 17 در تالار استاد جلیل شهناز خانهی هنرمندان ایران تشکیل خواهد شد.
سخنرانان این نشست خانم نوا توکلیمهر و آقایان: محمدرضا حائری، کامران ذکاوت و اسکندر مختاری خواهند بود.
همچنین رو نمایی کتاب با عنوان"اشتیاق تئوریک و استراتژیهای طراحی در آثار هشت معمار معاصر" نوشتهی رافائل مونئو، ترجمهی آقایان ایمان رئیسی و حسام عشقی صنعتی، منتشر شده توسط انتشارات کتابکده کسرا در ابتدای این جلسه خواهد بود.
رافائل مونئو در این کتاب به تحلیل اندیشه ها و آثار هشت معمار معاصر شامل جیمز استرلینگ، رابرت ونتوری و دنیس اسکات براون، آلدو روسی، پیتر آیزنمن، آلوارو سیزا، فرانک گری، رم کولهاس، ژاک هرزوگ و پییر دمورن می پردازد.
ترجمه ی فارسی این کتاب به هشت معمار امروز ایران تقدیم شده است.
ضمنا چند جلد از این کتاب با 20% تخفیف در این مراسم رونمایی ارائه خواهد شد.
مقاله منتشر شده در دوفصلنامه علمی پژوهشی هویت شهر
مقاله ی برگرفته از رساله دکترای اینجانب، که با عنوان "نقش نقد در جهت دهی معماری معاصر ایران" و با راهنمایی دکتر عبدالهادی دانشپور در دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران ارائه شده بود، در دو فصلنامه هویت شهر، شماره 8، بهار و تابستان 1390 منتشر شده است. اینجا
عنوان:
"تحلیل محتوای نقدهای معماری نشریات معماری ایران از 1325 تا 1380 خورشیدی"
دکتر ایمان رئیسی، دکتر عبدالهادی دانشپور
چکیده:
موضوع پژوهش، تبیین تاثیر نقد بر نشریات معماری معاصر ایران است. اگر نقد در جامعه حضور نداشته باشد، ارزش واقعی آثار هنری مشخص نمی شود. چنانچه روند تحولات هنری در هر زمان بررسی نشود، به تدریج ادب و هنر گرفتار وقفه و رکود می شود و در پیچ و خم کوره راه تقلید فرو می ماند. بنابراین توجه به نقد و اهمیت دادن به آن در جامعه، باعث رشد انسانهای آن جامعه- هنرمندان و مخاطبان آثار- می شود. از این منظر، توجه به نقد در معماری به عنوان یک هنر چند بعدی- هنری، فنی، فرهنگی، اجتماعی و کاربردی- یکی از ضروریات هر جامعه به حساب می آید.
در تاریخ معماری معاصر، معماران و منتقدان در امر نقادی تلاش کرده اند، بگونه ای که می توان ظهور مکتب ها و سبک های مختلف در معماری معاصر را نتیجه ی نقادی منتقدان از سبک های پیشین دانست. بعنوان نمونه لوکوربوزیه با کتاب " به سوی یک معماری" ضمن نقد معماری کلاسیک، به ترسیم معیار های معماری مدرن پرداخت. رابرت ونتوری هم در کتاب "پیچیدگی و تضاد در معماری" ضمن نقد اصول معماری مدرن، به ترسیم معیار های معماری پست مدرن پرداخته است. از طرفی نقد معماری از مباحثی است که در ادبیات معماری معاصر ایران کمتر به آن توجه شده است و به نظر می رسد که تاکنون تحقیقات جدی در این حوزه انجام نشده است.
پژوهش با سئوال "تاثیر نقد در نشریات معماری معاصر ایران چیست؟" آغاز می شود. فرضیه ی مطرح شده در این پژوهش عبارت است از: به نظر می رسد که نقد در شکل گیری معماری معاصر ایران نقش کمی داشته است و حضور کم رنگ نقد در جامعه ی معماری معاصر ایران باعث پایین آمدن کیفیت آثار معماری شده است.
واحد های تحلیل شامل مقالات منتشر شده است که مورد مطالعه و تحلیل محتوا قرار می گیرند و جمعیت نمونه شمول پژوهش در زمینهی مقالات منتشره در مجلات معماری ایران از 1325 تا 1380 خورشیدی است. در رابطه با فرضیه ی فوق، داده ها به صورت کیفی مورد مطالعه قرار گرفته اند.
در انتخاب مقالات جهت پژوهش، ابتدا فهرستی از کلیهی نشریات معماری معاصر ایران که از سال 1325 تا 1380 خورشیدی منتشر شدهاند، تهیه شد. سپس از میان آنها، 11 نشریه جهت تحلیل انتخاب شدند که عبارتند از: 1. آرشیتکت(1325) 2. معماری نوین(1340) 3. هنر و معماری(1348) 4. معماری و شهرسازی(1367) 5. صفه(1369) 6. هنرهای زیبا(1374) 7. آبادی(1375) 8. معمار(1377) 9. رواق(1377) 10. معماری و فرهنگ(1378) 11. معماری ایران(1379). سپس کلیهی شمارههای نشریات مذکور (240 شماره)- در محدودهی زمانی تعریف شده- مورد مطالعه قرار گرفته و مقالاتی که در حوزهی نقد معماری معاصر ایران قرار داشتند، انتخاب شدند.
این پژوهش با رویکرد تفسیری، بهصورت بنیادی، با استدلال استنتاجی مبتنی بر اجرای تجربی، با محوریت نظریه پیش از پژوهش، با آزمون نظریه متغیرهای کیفی، با روش تحلیلی، با رویهی پژوهش اسنادی و تحلیل محتوا در مقطعی از زمان انجام گرفته است. متغیر ها در این پژوهش ناشناخته و قابل اندازه گیری کیفی است و به صورت پژوهش تجربی انجام می شود. با توجه به آمار و نتایج استخراج شده از نشریات تخصصی معماری معاصر ایران، تحلیل فرضیه نشان می دهد که نقد تاثیر کمی در جهت دهی معماری معاصر ایران داشته است.
کلید واژه ها:
نقد، معماری معاصر، تحلیل محتوا، نشریات معماری ایران،
Hoviatshahr, Issue 8, 2011
Analysis on Architectural criticism in architectural publications during 1946-2001
Autors: Iman Raeisi, Abdolhadi Daneshpoor
Abstract:
This research is based on explaining criteria effects on contemporary architectural publications in Iran and arguing that if there has be no criticism, there would be no real value specified for artistic work and if transition process of art has not been argued, culture and art would stagnate.
Therefore regarding to the importance of architectural criteria as a social necessity and a leading subject to an important development of the society itself, including both artists and their supporters, it is a minor factor to improve them both.
At this point of view, showing interest in architectural criticism as a multidimensional artwork-expressed by art, technique, culture, society and function, it is a basic indispensable need for every society.
In contemporary architectural history, there have been many struggles by architects and critics due to develop this issue which has been led to an appearance of new styles and methods in contemporary architecture and philosophy.
For instance Le Corbusier in his monograph named "toward architecture" criticizes classical architecture and demonstrates a draft on modern architectural standards and indexes. Furthermore Robert Ventury in his monograph named "complexity and contrast in architecture" while criticizing modern architectural principles, he clarifies standards and indexes for postmodern architecture. On the other hand, an architectural criterion is a missing subject in the literature of Iranian contemporary architecture and it seems that there have been not adequate researches made on this subject.
This research has been concentrated on this question that what the effects of criteria are in contemporary architectural publications in Iran. The considerable theory is that criteria have had a limited impact on the establishment of Iranian contemporary architecture and this had led to a decrease of architectural quality.
Therefore the analysis of content is made on architectural criticisms in related publications during 1946-2001 by studying qualitative information in this research. Making an efficient selection of essays for a proper use specially the classification of architectural publications had been seemed necessary in this research.
At last eleven publications which are mentioned as followed had been chosen for analyzing:
1-Architect publication (1946)
2-New architecture publication (1960)
3-Art and architecture publication (1968)
4- Architecture and urban planning publication (1989)
5- Soffe publication (1990)
6- Fine arts publication (1995)
7- Abadi publication (1996)
8-Architect publication (1998)
9-Ravagh publication (1998)
10-Architecture and culture (1999)
11- Iran architecture publications (2000).
At the end all mentioned reviews (240 editions) were studied and essays which were based on contemporary architectural criticism have been selected.
This research is mainly based on an especial study that is related to interpretational, fundamental and deductive approach with an conclusive argument which is based on experimental accomplishment in cooperation with the pre-research theory and with analytic method support and finally has led to a content analysis which has been made in a specific period of time.
As a conclusion and relying on statistics which has been extracted from Iranian architectural publications, it seems that criticism has a very low effect on leading Iranian contemporary architecture toward furtherance and their slants.
Key words:
Criteria, Contemporary Architecture, Analysis, Iranian Architectural Publications
نظرات ()
