شب نوشت های ایمان رئیسی

آیا تا امروز به این سئوال فکر کرده اید که اگر اگر کودتای 28 مرداد طراحی نمی شد، نقش دکتر محمد مصدق در معماری معاصر ایران فراتر از فرانسوا میتران در معماری معاصر پاریس، بود؟

پیرو برگزاری ششمین جلسه نمایش فیلم خانه معمار در آخرین پنجشنبه ی تیر ماه، که به فیلمی نسبتا قدیمی از آثار ژان نوول اختصاص داشت و آقای کامران افشار نادری به صحبت در مورد تجربه ی شخصی فضا های ساخته شده ی ژان نوول پرداخت، هفتمین جلسه ی نمایش به فیلم هایی از دوران اوج میتران، رئیس جمهور سابق فرانسه، اختصاص خواهد یافت. فیلم مرکز ژرژ پمپیدو اثر معماران جوان آن زمان، پیانو و راجرز، که در اثر آینده نگری ذهن خلاقی چون اسکار نیمایر برنده شدند، و ساختمان اداری منطقه ی نیویورک پاریس، لا د فانس، که به طاق بزرگ شهرت یافته است، و اثر معمار نا مشهور آن زمان و البته مسن، یوهان اتو فن اسپرکلسن، که تا پایان ساخت بنا هم زنده نماند و پل آندرو، معمار فرودگاه ساز دنیا و تهران، آنرا تکمیل کرد، نمایش خواهد یافت.

خانم دکتر ترانه یدا هم، در مقام آلدو روسی یا رم کولهاس، به گفتگو در مورد شهر و معماری خواهد پرداخت! البته  کولهاس، همیشه به بحث در مورد معماری و شهر پرداخته است، و احتمالا، در شرایط ایده آل، خانم دکتر یلدا بیشتر با رویکرد آلدو روسی و کتاب معماریِ شهر اش، به پاریس خواهد پرداخت.

ضمنا این را هم اضافه کنم که در جلد اول مجموعه آثار کولهاس و اُما، که توسط ال کروکیس در سال 2006 منتشر شد، در یکی از مقدمه ها اشاره شده است که نظر کولهاس پیرامون رابطه ی معماری و شهر در تضاد با اندیشه های روسی پیرامون معماری شهر قرار دارد.

پنجشنبه، 28 مرداد ماه، ساعت 16:30، خانه هنرمندان ایران.

پوستر هفتمین جلسه نمایش فیلم خانه معمار

نظرات ()