شب نوشت های ایمان رئیسی

مصاحبه

نگاهی به ترجمه کتب معماری در گفتگو با ایمان رئیسی

 

عبور از متن و رسیدن به معماری

 

کاظم برآبادی

 

 

پرداختن به اندیشه های نو در بستر زمان از ویژگی های دانش ترجمه است؛ از این رهگذر ترجمه از قالب یک فعل ابزارمنشانه خارج شده و به یک «طی طریق» هدفمند تغییر سمت می دهد. هنر ایران نیز با توجه به دگرگونی های عصر مدرن دست دوستی به سوی اندیشه های نابی که از ورای زبان های غریبه می آمدند، دراز کرد تا بیش از پیش به تازه شدن در کنار بزرگ شدن و رسیده شدن توجه کند. معماری نیز از این قاعده مستثنی نبوده و همواره دانش ترجمه به کمک معماران ایرانی شتافته تا آنها نیز اندیشه های نو جهانی را در تجربتی متنی دریافت گر باشند. نکته قابل توجه در ترجمه متون معماری دقت در پتانسیل و کنش خود ترجمه است که می تواند به معماران ما در سرایت بینش های خلاقانه معمارانه کمک یار باشد.

 

 ایمان رئیسی عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین که در کارنامه کاری خود لیست بلندبالایی از مصادر علمی و اجرایی و حقوقی را داراست، یکی از جوانان حوزه ترجمه کتب معماری است که با ترجمه کتاب « کوچک، متوسط، بزرگ، خیلی بزرگ» اثر معمار فرهیخته «رم کولهاس» توانست در مدت کوتاهی راهی بس طولانی را در این عرصه بپیماید. رئیسی در مقدمه کتابش با اشاره به وضعیت حال حاضر معماری ایران از دلایل ترجمه این اثر (که شاید بتوان آن را به علت علاقه رئیسی به کار ترجمه نیز تعمیم داد) این گونه می گوید:«...یکی از بیماری های مزمن معماری امروز ما، عدم آشنایی با اندیشه های معماران مطرح و بسنده کردن به تصاویر آثار آنها می باشد...». مصاحبه پیش رو حاصل گفتگوی ما در حوزه ای فراتر از حوزه «معماری» و «ترجمه» به تنهاییست، این مصاحبه، در حقیقت، در پی کشف تاثیر «ترجمه معماری» بر دانش معماری می باشد:

 

 

 

 

 ...

این مصاحبه در روزنامه جام جم چاپ خواهد شد

 

   + ایمان رئیسی ; ۸:٤۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱۱/٢٠
comment نظرات ()