شب نوشت های ایمان رئیسی

تناقض ۲

در آخرین روزهای سال ۸۵ از سوی انجمن مفاخر معماری ایران با من تماس گرفتند و در خواست نمودند که به مناسبت روز بزرگداشت معماری-سوم اردیبهشت- در یکی از دانشکده های معماری ایران سخنرانی کنم.

حدیث روز معمار و معماری هم در ایران حکایت عجیبی شده است. از یک سو اتحادیه بین المللی معماران UIA اولین دوشنبه ی ماه اکتبر-نهم مهر ماه- را بعنوان روز جهانی معماری و روز اسکان بشر نامگذاری کرده و ما هم در جامعه مهندسان معمار ایران این روز را تا کنون جشن گرفته ایم، اما انجمن مفاخر معماری ایران همچنان بر روز بزرگداشت شیخ بهایی بعنوان روز معمار تاکید می کند.

من نمی دانم شیخ بهایی چه ربطی به معماری ایران دارد؟ آیا به دلیل اینکه در اصفهان حمامی به نام ایشان است، می توان بزرگداشت معماری را هم در این روز برگزار نمود!

البته در این ۲۸ سال آنقدر به معماری ایران بی توجهی شده است که اگر هر روز، در مورد معماری حرف بزنیم، باز هم جای بحث و گفتگو هست، اما وقتی قرار است که یک روز را به عنوان روز معماری برگزینیم مناسب تر است که با جهانیان همگام شویم، نه مثل آنها که لوطی شان مرده است، به دنبال انرژی هسته ای بدویم و همه ی درها را به روی خود ببندیم!

   + ایمان رئیسی ; ٤:٥٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٦/۱/۱۳
comment نظرات ()