پنج سال تمام و سه روز!

روز ٤ شهریور ١٣٨٤ اولین پست این وبلاگ منتشر شد. اینجا

ابتدا با نام "دفتر معماران شمال و جنوب"، سپس با نام " شب نوشت های ایمان رئیسی که چهل و شش ماه و سی و سه روز و هفت ساعت  ربطی به دفتر معماران شمال و جنوب نداشت" و مدتی است به نام خلاصه شده ی " شب نوشت های ایمان رئیسی" زنده است.

به این مناسبت، بخشی از نوشته ی مهم کولهاس به خوانندگان محترم تقدیم می شود:

 

آشغال- فضا

"فرودگاه لوگان: یک ارتقاء درسطح جهان قرن بیست و یکم" (بیلبورد اواخر قرن بیستم)

نوشته ی رم کولهاس

ترجمه ی ایمان رئیسی، الناز ابوطالبی و مریم میر مغفرتی

"خرگوش یک گوشت جدید است.... زیرا که ما از مطلوبیت چیزی به خاطره سودمندی اش واهمه داریم، ما خود را محکوم به نوعی زندگی‌ کرده ایم، نوعی غوطه وری طولانی‌ مستبدانه .... "هویت"، غذای مانده ی جدیدی برای بی‌ بهره گان، علوفه ای جهانی‌ برای محروم کردن است .... اگر آشغالدانی ها، باقی‌ مانده های انسانی‌ است که جهان را کثیف می‌کند، آشغال- فضا، فضای آزادی است که نوع بشر بر سیاره رها کرده است. محصولات (بیشتر از گذشته) ساخته شده ی مدرن گرایی،در واقع معماری مدرن نیست، بلکه آشغال فضا است. آشغال فضا چیزی است که پس از مدرن گرایی باقی‌ مانده و دوره خود را به جریان انداخته و یا به طور دقیق تر، زمانیکه نوین گرایی در جریان است خود را جا انداخته است. نوین گرایی یک برنامه ی منطقی‌ دارد: به اشتراک گذاشتن جهانی‌ علوم تقدیس شده. حال آشغال فضا، ستایش مدرنیته است یا فروپاشی آن ....

هر چند که جزئیات آن هر یک به تنهایی حاصل ابداعات درخشان است، که به وضوح توسط هوش آدمی‌طراحی شده و با محاسبات نامحدود تقویت شده، مجموع آنها پایان دوران روشنگری می‌باشد و احیای آن کاری بیهوده و رنجی کم ارزش است ... در واقع آشغال فضا مجموع دستیافته های فعلی ماست. ما بیش از همه نسل های گذشته ساخت وساز کرده ایم اما بناهایی با مقیاس گذشته ثبت نکرده ایم. ما بناهایی همانند اهرام بر جای نخواهیم گذاشت. بر طبق یک دیدگاه جدید از زشتی، در قرن بیست و یکم آشغال فضای بیشتری نسبت به قرن بیستم در دست ساخت قرار دارد. ابداع معماری مدرن قرن بیستم یک اشتباه بود زیرا که معماری در قرن بیستم ناپدید شد: ما در حال خواندن یک پاورقی در زیر میکروسکوپ بودیم به امید اینکه آن تبدیل به یک رمان بدیع شود  همان جا که نگرانی ما در مورد فرم ها، ما را نسبت به معماری مردمی کور کرده است.

بنابراین آشغال فضا یک انحراف به نظر می‌ رسد، اما آن  یک ماهیت و اصل است ... محصول مواجه شدن بین پله برقی و تهویه مطبوع ... پیوستگی، عصاره آشغال فضا است. از هر ابداعی که  توسعه را فعال سازد، بهره برداری می‌ کند، زیربنای یکپارچگی را گسترش می‌ دهد: پله برقی، تهویه مطبوع، آب پاش، حایل آتش، پرده ی هوای گرم، ... این همیشه داخلی‌ است، آنچنان بسیط که به ندرت محدودیت ها درک می شود و گم کردن جهت را با هر وسیله ای از قبیل: آینه، سطوح صیقلی، انعکاس صدا  ترویج می‌ دهد.  آشغال فضا، توده ای غیر قابل نفوذ است که نه از طریق سازه، بلکه از طریق پوسته در هن تنیده شده؛ مانند یک حباب! جاذبه زمین پایدار باقی‌ مانده است. پایدار مانده توسط همان مجموعه از زمان آغاز. اما تهویه مطبوع - واسطه ای نامرئی که مورد توجه قرار نگرفته - به راستی‌ تغییراتی اساسی‌ در معماری ایجاد کرده است. ... "

 

 

/ 6 نظر / 59 بازدید
الناز جوادی

آدم های بزرگ،هرچقدر که بزرگتر می شن،از عناوین و القاب طولانی بیشتر دوری می کنن.-اشاره ام به اسم وبلاگتون هست.:)-به خاطر موفقیت هاتون در تمام این پنج سال ،تبریک می گم.آگاهی دادن به آدم های دیگه،حتما حس خیلی خوبیه. سالم و پیروز باشید.

پگاح

پیوستگی، عصاره آشغال فضا است!

ب ه ی

نتیجه ای جالب توجه برای تلاش 3 مترجم. خسته نباشید واقعا استفاده کردم. دوستانی که مایل به دیدن متن اصلی باشند: http://www.arch.kth.se/unrealstockholm/unreal_web/seminar02_2006/junkspace.pdf دوستانی که مایلند استعاره کولهاس را با بهره گیری از مفهوم Space debris بفهمند: http://en.wikipedia.org/wiki/Space_debris این بحث رو هم در مورد koolhaas' Junkspace ببینید بد نیست: http://www.archinect.com/forum/threads.php?id=20324_0_42_0_C در کل رم کولهاس زمانی این حرف را شروع کرد که دعوت طراحی برای بنای جانشین مرکز تجارت جهانی نیویورک رد کرد و در مسابقه CCTV برنده شد...!

حسن محمدی

سلام حسنم محمدی کاشان رجایی خوبی ایمان 09360045230

عباس ولدی

سلام و خسته نباشید .مطلب جالبی بود خوشحال میشم به وبلاگ من هم سری بزنید.موفق باشید

بهرنگ

صادقانه میگم متن بسیار ضعیف ترجمه شده اشت