تناقض ۱

در این سال نو سعی خواهم کرد که مجموعه یادداشت های انتقادی را تحت عنوان تناقض ارائه کنم، که اولین آنها در مورد دوست گرامی، مرد اولین های معماری ایران، آقای مهندس بهرام هوشیار یوسفی است:

امروز در وبلاگ آقای یوسفی دیدم که ایشان گروهی تشکیل داده اند تا معماری و معماران ایران را به جهانیان بشناسانند!

در مورد جالب بودن این کار شکی نیست، اما تعجب من از این است که چگونه آقای یوسفی در سال ۱۳۸۳ در روزنامه ی همشهری آقای دکتر صارمی را به باد انتقاد گرفتند و در مورد ایشان نوشتند که عمر معماری ایشان به سر آمده، و اکنون به ایشان ایمان آورده و می خواهند ایشان را در عرصه ی جهانی معرفی کنند!

البته این تغییر در دیدگاه ایشان را مانند تغییری که در دیدگاهشان نسبت به سرکار خانم سهیلا بسکی بوجود آمد را به فال نیک می گیریم و امیدوارم  اکنون که آقای یوسفی بیشتر شناخته شده هستند، کمی از جنبه های ژورنالیستی کارهای خود بکاهند.

/ 3 نظر / 34 بازدید
مجيد صادقی پور

گفتم ار عريان شود او در عيان ني تو ماني ني كنارت ني ميان آرزو مي خواه ليك اندازه خواه بر نتابد كوه را يك برگ كاه

فرزاد

(نون به نرخ روز خور) صفتی ست که این متن هم اکنون به يادم اورد.ببخشيد نرخ امروز چقدره؟ ببخشيد امروز کارم کجاها گيره ؟ ببخشيد امروز به کيا احتياج دارم .....

نیما میرزامحمدی

ياد باد ياد گذشته ياد باد ياد روزايی که در اولين جلسات ماهانه ی خانه هنرمندان مردمانی دنبال ميکروفون می گشتند تا با انتقادهای مکرر بلکه اندکی مطرح شوند و حال... همان مردمان می خواهند صارمی ها را به جهان بشناسانند ... چرا که نه ؛ اينجا ايران است ؛ شما هم توشه اندوزيد... ياد باد ياد گذشته ياد باد