مسابقه

اینجا ایران، و من، اندکی شاید خیلی گیلانی و  مسابقه های بی رتبه که مدام از برای رفع قضای حاجت در دفتر شارت زده ی کار گِل کُن بی خلاقیت، می خندم!

روزی اندر  سنه ی سه ی قطری، چهار داور به شهری خندیدند. دو تن گفتند این شهر زیباست و دو دیگر زشت. سلمانی که رهگذر بود بدانها گفت که در سرزمین من داوران را فرد انتخاب کنند!

/ 26 نظر / 61 بازدید
نمایش نظرات قبلی
th

امین جان نگفتی کدوم طرح این ویژگی هایی رو که شما میگی داشت؟ ابداعی،تمایز و نو بودن.لطف کن نتیجه منطقی که می شه گرفت رو به ما هم بگو.مرسی.

رهگذر

امین عزیز نه شما ونه هیچ شرکت کننده دیگری , پس از پذیرش دعوت دستگاه برگزارکننده و پذیرش حکمیت داوران _ که به معنی پذیرش شرایط دستگاه برگزارکننده و همینطور هیئت داوری است _ دیگر در موقعیتی قرار ندارید که نتایج را زیر سوال ببرید. شخص میتواند موازینی برای خویش در نظر بگیرد و دستگاه برگزارکننده را با ان موازین بسنجد و همینطور در مورد داوران و پس از ان تصمیم به شرکت یا عدم شرکت در یک مسابقه بگیرد . همینطور در مورد سایر شرایط مسابقه از جمله تعداد داوران وغیره.بنابراین نفس شرکت در مسابقه به معنی پذیرش دستگاه برگزارکننده و همینطور پذیرش حکمیت داوران است.و شرکت کننده دیگر در موقعیتی قرار ندارد که در این موارد دعاوی جدیدی وضع کند. مگر اینکه خلف وعده روشن و واضحی از طرف دستگاه برگزارکننده اتفاق بیفتد. مسئله دیگر به اتیکت و شان حرفه ای معماران مربوط است.هیچ معمار حرفه ای _به معنی واقعی کلمه _ به خود اجازه نمی دهد در مورد آثار همکارانش اظهار نظر منفی و سبک انگارانه نماید.اگر چه عموم مردم به درجه بندی و خوب و بد کردن کار های معماری علاقه مندند و این مسئله ما نیست. اما اهل حرفه به خوبی میدانند که تجربیات معمارانه اها عم

رهگذر

مسئله دیگر به اتیکت و شان حرفه ای معماران مربوط است.هیچ معمار حرفه ای _به معنی واقعی کلمه _ به خود اجازه نمی دهد در مورد آثار همکارانش اظهار نظر منفی و سبک انگارانه نماید.اگر چه عموم مردم به درجه بندی و خوب و بد کردن کار های معماری علاقه مندند و این مسئله ما نیست. اما اهل حرفه به خوبی میدانند که تجربیات معمارانه اها عمل در مسیر های متفاوت و با جهت گیری های گوناگون و در زمینه های واقعن متنوعی اتفاق می افتد و در نتیجه مسیر تجربیات معماری هر کدام از اهل عمل منحصر بفرد و مخصوص به خود است . در نتیجه عرف و اتیکت حرفه ای معماران رقابت در یک مسابقه معماری را به معنی عوامانه ان درک نمی کندو صحیح هم همین است. شرکت در یک مسابقه معماری علاوه بر پیشنهاد شیوه ای برای حل مسئله ای فضایی از دید گاه شرکت کننده کارکرد ثانوی و مهمی نیز دارد و ان فراهم کردن زمینه برای شکل گیری شخصیت حرفه ای یک معمار است.به شرط اینکه موضوع به گونه متینی درک شود. البته ممکن است در صد ها مسابقه با تنها و تنها یک مجموعه انگیزه _ برنده شدن و مشهور شدن و پروژه گرفتن ووووو _ شرکت کرد و هرگز نه لذت معماری کردن را چشید و نه شخصیت معمار حرفه ای را کسب

رهگذر

البته ممکن است در صد ها مسابقه با تنها و تنها یک مجموعه انگیزه _ برنده شدن و مشهور شدن و پروژه گرفتن ووووو _ شرکت کرد و هرگز نه لذت معماری کردن را چشید و نه شخصیت معمار حرفه ای را کسب کرد .

th

با زهگذر موافقم.سعی کنیم برای افکار خودمون و دیگران احترام قائل باشیم. تو مدت یاد گرفتم اگه به دیگران و فکرشون احترام نذاری بهت احترامی نخواهند گذاشت.اخلاق حرفه ای اینو میگه.یه چیز دیگه هم یاد گرفتم: سعی کنم اول پروژه ها رو کامل بررسی کنم،ایده هاشو بخونم و ببینم نسبت به ایدهای که داره چیکار کرده.انتقاد کردن کار آسونیه. همینطوری گفتن این حرف که چی بود،مزخرف بود،کار نبود که.

th

اما اگه با دقت نگاه کنی نه سرسری همه پروژه ها حرفی برای گفتن دارن.یه فضای خوب،یه حس خوب یا ... متاسفانه ما معمارا یاد گرفتیم به راحتی کار همدیگرو نقد کنیم و فکر کنیم فقط مائیم که می فهمیم.بقیه که چیزی نمی فهمن.

th

یه چیز دیگه.وقتی قراره یه پروژه رو بسازن اولین ایتم اجرایی بودنشه که در خواسته ها ی کارفرما بوضوح دیده می شد

ایمان رئیسی

http://news.aruna.ir/archives/2010/Aug/%206/2411.php

رهگذر

در ساین خبری آرونا فقط به مصوبه در مورد برگزاری مسابقات اشاره شده است. در این مورد نکته ای وجود دارد . در این مصوبه به فرد بودن تعداد داوران اصلی اشاره شده و چنانچه داور یا داوران علی البدل _که به هر حال عضو هیئت داوری هستند _ را در نظر بگیریم هیئت داوران زوج میشوند. و البته این مصوبه قابل بحث است .زیرا به عنوان مثال به اکثریت مطلق اشاره کرده است بدون انکه تعریفی از اکثریت مطلق _که از نظر حقوقی هنوز تعریف قانونی ندارد_ ارائه کرده باشد.یا مشکلات دیگر که در جای خود قابل گفتگو است. اما توجه ایمان گرامی و سایر دوستان را به این نکته جلب میکنم که اشاره یه قانونی مصوب جای بحث استدلالی و تجزیه تحلیل موضوع را نمیگیرد. روال صحیح و متعارف این است که ابتدا موضوع به بحث عمومی گذاشته شود و نظرات مختلف مطرح شود . بدنبال ان ژیش نویس توسط مقام مسئول تدوین شده مجددن به بحث و تبادل ارائ جمعی گذارده شود و نهایتن متنی که حمایت خرد جمعی را بدست می اورد مصوب و قانونی شود.این روال متعارف معمولن رعایت نمیشود و اهل حرفه ناگهان خبردار میشوند که چیزی تصویب وابلاغ شد. یا در بهترین حالت در جمع محدودی مطرح و مصوب میشود.این روال کارامد ن

رهگذر

ادامه این روال کارامد نیست. و حمایت چندانی نخواهد داشت. و در عمل جز با اکراه مورد استفاده قرار نمیگیرد. مجددن و همچنان با این ژرسش مواجهیم : " لطفن استدلال کنید چرا باید عدد داوران یک مسابقه معماری فرد باشد؟ تاکنون به هیچ بحث مستدلی در مورد مزایا ی زوج یا فرد بودن عدد داوران یا اصولن میزان اهمیت یا تاثیر تعداد داوران در یک مسابقه معماری , برخورده اید؟